Yaylı çalgılarda bağlı çalmak yayın sürekliliğiyle sağlanır. Udda böyle bir süreklilik yoktur; her vuruş yeni bir başlangıçtır. Buna rağmen ud icracıları bağlı bir çizgi duyurabilir.
Bunun iki yolu vardır. Birincisi sol el bağlarıdır.
Parmak, ikinci sesi mızrap vurmadan klavyeye basarak üretir. İkinci yol vuruşlar arasındaki boşluğu kısaltmaktır. Önceki ses susmadan yeni ses girerse kulak bağ duyar. Bu, susturmanın tam tersi bir tercihtir ve bilinçli yapılır.
Aşırıya kaçarsa cümle bulanıklaşır; hiç kullanılmazsa cümle kopuk kalır. Denge kursiyerin kendi kaydını dinlemesiyle bulunur. Sol el bağı çalışılırken parmağın klavyeye düşüş hızı belirleyicidir; yavaş inen parmak ses üretmez, çok sert inen parmak istenmeyen bir vuruş sesi çıkarır. Boşluk yönetimi çalışılırken metronom kullanılmaz; çünkü aranan şey ölçü değil, iki ses arasındaki geçişin kulakta bıraktığı süreklilik duygusudur.
Derslerimizde bağlı çalma, sol el bağları ve boşluk yönetimi olmak üzere iki koldan çalışılır.