Mızrap baş ve işaret parmağı arasında, ucundan yaklaşık bir parmak içeride tutulur. Çok uçtan tutulan mızrap esner ve ses cılız çıkar. Çok içeriden tutulan mızrap sertleşir; tel sesi yerine vuruş sesi duyulur. Doğru nokta ikisinin arasındadır ve her mızrabın esnekliğine göre birkaç milimetre değişir.
Parmak baskısı gevşek olmalıdır. Sıkılan mızrap bileği kilitler.
Baskıyı ölçmenin yolu basittir: mızrap tel üzerinde durduğunda hafifçe kaymalı, ama elden düşmemelidir. Bilek serbest kalır, dirsek udun kenarına yaslanır ama ağırlık bindirmez. İlk haftalarda kursiyerin eli kasılır; bu doğaldır ve çalışmayla açılır. Başlangıçta tek tel üzerinde, tek yönde, yavaş vuruşlarla çalışılır.
Amaç ses üretmek değil, aynı sesi arka arkaya aynı biçimde üretebilmektir. Mızrabın uzunluğu da tutuşu etkiler; kısa bir mızrap daha az esner ve daha içeriden tutulmayı gerektirir. Tutuş kontrolü her çalışmanın başında yapılır çünkü el, önceki günün alışkanlığını değil, o günkü gerginliğini taşır ve nokta kolayca kayar. Derslerimizde mızrap tutuşu, eser çalışmasına geçmeden önce ayrı bir alıştırma dizisiyle yerleştirilir.